Djuna

Chantal belde mij in November 2006 met de vraag of ze met Djuna bij mij op puppycursus kon komen. Aan het einde van haar verhaal vertelde ze dat ze in een rolstoel zit. Jullie kunnen alles over Chantal lezen op haar site. Dit veranderde de zaak en ik stelde haar voor om haar individueel te gaan begeleiden. Ze wilde nl. in eerste instantie met Djuna naar "de click" gaan. Dit is een organisatie die honden van mensen met een beperking op leidt tot hulphond. Hier moest Djuna ongeveer 8 maanden voor zijn. In de puppycursus zouden we Djuna al kunnen voorbereiden op haar taak.

In december zijn we begonnen met de basis oefeningen. We leerde haar netjes naast de rolstoel lopen, zit, af, blijf, komen bij de baas, maar vooral het gericht zijn op Chantal is erg belangrijk. Djuna is erg onzeker dus zocht automatisch veel contact met Chantal maar de moeilijkheid is dat ze door haar omgeving snel af geleidt is. De eerste 12 weken zijn voor Djuna niet optimaal verlopen zodat ze een deel van de socialisatie gemist heeft. Maar ze is pienter en pikt snel dingen op dus de puppycursus gaf geen problemen.  Ondertussen is Stichting Hulphond Nederland begonnen met een pilot om honden,  die al een eigenaar hebben met een beperking, te begeleiden om van deze honden ook hulphonden te maken en Chantal kwam hiervoor in aanmerking.

4 juni hebben we (want Chantal vroeg of ik erbij kon zijn) ons eerste gesprek gehad met Stichting Hulphond. Zij komen in principe 1x in de 4 weken en ik begeleid Chantal in de tussentijd.  Onze eerste opdracht was om Djuna te leren korter naast de rolstoel te lopen. Djuna houdt afstand omdat ze geregeld een aanvaring met de stoel heeft gehad. Ook zal ze commando's in het engels moeten gaan opvolgen. Ik maak steeds een verslag en stuur deze op naar Piet van Dongen en Ingrid van Deelen van SHN.

De vorderingen van Djuna kunnen jullie lezen op de site van Chantal:

Nov. 2007

We zijn nu een jaar verder en Djuna en Chantal worden begeleidt door SHN. In het begin was er de twijfel of Djuna niet veel te onzeker is om een goede hulphond te zijn maar gaandeweg het jaar is Djuna enorm vooruit gegaan. De stad blijft een probleem voor haar maar de oefeningen die ze moet kennen, kent ze en binnenkort zal ze een proef moeten af leggen of ze door kan gaan. We zijn al begonnen met het aanleren van het commando "tuck" (trekken). Dit is een belangrijk commando want zo kan ze sokken, broeken, jassen en vesten uit doen. Maar ook kastjes open trekken, laden open trekken en deuren openen. Het wordt aangeleerd met een balletje aan een touw en dit had ze zo door. Ik probeer nog steeds 1x per week naar hen toe te gaan om Chantal aanwijzingen te geven, maar ook Chantal is in de tussentijd gegroeid en zelfverzekerder geworden en heeft mijn hulp niet meer zoveel nodig als in het begin. Maar Djuna is nog lang niet uitgeleerd.

Maart 2009

Djuna is sinds 17 maart een officiele hulphond. Zij mag nu overal naar binnen en ook met vervoer mag ze nu overal mee. Een en ander hing nog af van foto's die gemaakt moesten worden van heupen, oogonderzoek en verdere lichamelijke conditie. Het heeft even geduurd maar nu is het dan eindelijk zover. Chantal en Djuna gefeliciteerd. Het is jullie gelukt!!!!!