Joy

December 2010

Oscar, 1 van mijn para-agility cursisten is sinds Oktober in het bezit van een sheltie pup genaamd Joy.

Oscar heeft een half jaar een hulphond van Stichting Hulphond gehad maar kon hier niet mee overweg. Doerak was een sterke labrador met een eigen wil die voor Oscar niet te hanteren was. Hij heeft ervoor gekozen om Doerak aan SHH terug te geven. Hij heeft nu Joy die we samen gaan opleiden als zijn hulphond.

Joy heeft de reguliere puppycursus bij mij gevolgd om de basis oefeningen aan te leren en ze blijkt een hele snelle, slimme leerlinge te zijn. Nu zijn we sinds 3 weken wekelijks individueel aan de slag om haar de vaardigheden te leren die ze moet kennen om voor Oscar een geschikte hulphond te zijn. Ze is nog jong dus we doen rustig aan maar ik zal geregeld een verslag doen hoe we vorderen. Tijdens de puppycursus hebben we gebruik gemaakt van de clicker en een targetstick. Vanuit de rolstoel kan Oscar met de stick Joy duidelijk maken wat ze moet doen en dit bleek een goede zet te zijn want ze volgt de targetstick perfect. Dus van hieruit gaan we verder. Joy zal vooral moeten leren dingen op te rapen voor Oscar, jas, sokken, trui, broek, uittrekken, spullen in de winkel die laag staan voor oscar  te pakken en deuren achter hen te sluiten.

We zijn begonnen met Joy gek te maken op een balletje dmv. trekspelletjes en we hebben het balletje aan een la gehangen. In de la hebben we onder toeziend oog van Joy een snoepje gelegd en haar dat een paar keer laten pakken. Nu is het de bedoeling dat Joy op het commando van Oscar aan het balletje gaat trekken en zo de la open trekt. Met een memo stickertje gaan we haar leren om de la ook weer dicht te duwen. We hebben de memosticker op de targetstick geplakt en haar dit steeds laten aan raken met haar neus. Dus als we het blaadje op de la gaan plakken gaat ze dit ook aan raken en door training gaat ze de la tenslotte dicht duwen. Maar zo ver zijn we nog niet. Verder loopt Joy keurig naast de electrisch rolstoel en op het commando" achter"gaat ze netjes achter de stoel lopen als het krap wordt.........wordt vervolgd.

MAART.

Vorige week zijn we met Joy de stad ingelopen. Oscar is wel met haar in de buurt winkel geweest maar de stad was nieuw voor haar. Ze was nieuwsgierig en heel allert, maar van angst was niets te merken. Ze liep keurig langs andere honden door en ook mensen die voorbij liepen waren voor haar niet interessant. Totdat we een kopje koffie gingen drinken bij V en D. Daar was het zo moeilijk voor haar om mensen langs haar door te laten lopen zonder aandacht te vragen aan hen. En wat is het dan moeilijk voor mensen om zo'n lief vragend koppie te weerstaan. In tegenstelling tot veel shelties is ze echt geinteresseerd in mensen en helemaal niet terug houdend. Dus dat gaan we oefenen: rustig naast de stoel blijven zitten of liggen totdat er weer actie is. Maar nogmaals ze is nog erg jong en dat zal echt wel komen.

APRIL.

Het lopen naast de rolstoel is geen enkel probleem. Maar het dicht duwen van de la vindt Joy toch wel erg moeilijk. Evenals het apporteren. Hier moet hard aan gewerkt worden. Ze heeft nu de leeftijd dat we iets meer van haar mogen verlangen. Het nadeel is dat Joy zo vreselijk enthousiast is als ik kom dat ze totaal niet geconcentreerd is om te werken. Dus Oscar zal dagelijks alleen met haar moeten oefenen.