DogBasics > Project Gambia

Project Gambia

Gambia, 10 februari.

Tijdens de kerst besluit ik een reis te boeken naar Gambia. Voor het eerst helemaal alleen.

Na een vliegreis van 5½ uur land ik in Banjul en wordt ik opgewacht door een van de beheerders van het ressort waar ik 11 dagen zal verblijven. Het ressort wordt gerund door een Nederlandse dame getrouwd met een Gambiaanse man. In hun ressort werkt nog een broer van deze man en enkele jonge meisjes die het poetswerk voor hun rekening nemen en ontbijt verzorgen.

Op weg naar het ressort kijk ik mijn ogen uit. Natuurlijk zie je op tv hoe het in Afrikaanse landen is maar dit overtreft mijn verwachtingen. Stof, armoedige hutjes, koeien en geiten lopen over de weg, ezeltjes die karren trekken , heel druk verkeer dat zigzag over de straat rijd. Met zweet in de handen kom ik aan in een paradijsje. Het ressort is klein maar prachtig. Ik wordt hartelijk welkom geheten.

Na een goede nachtrust wordt ik s morgens gewekt door een Imam die luidkeels het begin van de dag aankondigt. In Gambia is het merendeel van de bevolking Moslim en het gebed zal ik nog heel vaak paar keer per dag horen. Mijn eerst gang is naar het strand dat  dicht in de buurt is en waar ik  te voet naar toe kan. Onderweg ontmoet ik aller leukste kinderen die me allemaal vriendelijk begroeten evenals de volwassen mensen die ik tegen kom. Big smile en vriendelijke groet.

Ik verwonder me over de afval die overal ligt en de brandlucht die ik overal ruik. Tussen palm bomen, baobabs en mangobomen loop ik naar het strand . Dat is prachtig …..maar helaas overal afval. Bij de strandtent waar ik uit kom is het wel netjes opgeruimd. De zee heeft hoge golven en er zijn weinig mensen die er zich in wagen. Later blijkt dat maar heel weinig Gambianen kunnen zwemmen.

Ik geniet van de zon, uitzicht, koeien die over het strand lopen, heel veel honden waarbij me opvalt dat die er wel goed doorvoed uitzien en kinderen die veel plezier hebben aan het strand. Ik zie een jongetje met een enorme navelbreuk. Ik heb ballonnen bij me en als die kinderen dat zien zijn ze wild enthousiast en zwermen om me heen totdat de bareigenaar ze weg jaagt.

De dagen erna maak ik excursies met de broer van de ressort eigenaar Seedia, een beleefde, betrouwbare jongeman van 25 jaar die veel weet over Gambia. Ik kom geregeld in gesprek met jongere mannen die trots vertellen over hun land maar ook over hun toekomst perspectief die er niet is. Er is geen werk, waardoor ze afhankelijk zijn van eten wat ze krijgen van mensen die wel iets te eten hebben. Gambianen zijn erg sociaal. Als iemand iets heeft wordt het gedeeld met anderen. Het zijn mensen die ondanks  hun armoede iets proberen te maken van hun leven. Gambia heet niet voor niks “the smiling coast”. Mensen zijn aardig , beleefd, niet opdringerig. Momenteel is er regentijd en de regen is extreem. Veel  oogsten zijn verloren gegaan waardoor het eten voor de Gambianen erg duur is

Seedia
Seedia

Na mijn vakantie heb ik contact gehouden met Seedia. Nadat ik thuis kwam is de coronacrisis begonnen en zijn de vluchten naar Gambia geschrapt zoals in veel landen. Seedia mocht niet meer in het ressort blijven. De Nederlandse dame is naar Nederland gegaan. Hij woont nu met 3 andere mannen in een hutje en het leven bestaat uit slapen, eten zoeken, en op het strand zitten. Zijn grote zorg is zijn moeder met 8 kinderen waarvan er 5 nog thuis wonen en geen geld heeft om hen te verzorgen. De jongste is 3 . Zijn moeder is zijn alles en hij doet er alles aan om hen van eten te voorzien. Ik steun hen zoveel mogelijk met maandelijks dozen met eten op te sturen . Maar het is natuurlijk een druppel op een gloeiende plaat.

Het verhaal van Seedia is als volgt.

Hij heeft een paar klassen lagere school gedaan. Maar zijn moeder kon het niet meer betalen en de school is nooit afgemaakt. Toen hij 17 was kon hij de armoede van zijn moeder niet meer aan en hij liep weg van huis. Hij ging naar Senegal met de hoop daar werk te vinden. 2 jaar is hij daar geweest maar werk was er niet. Na die 2 jaar ging hij terug naar zijn moeder om te zien dat daar niets veranderd was. Een buschauffeur leerde hem autorijden in ruil poetste Seedia de bussen. Toen hij kon rijden was er geen geld voor een auto. Iedere Gambiaan die een auto heeft is taxichauffeur, en kan dan enigszins leven. In het ressort reed Seedia de toeristen naar de bezienswaardigheden. Hij kreeg niet betaald maar wel kost en inwoning . De fooien die hij kreeg gingen naar zijn moeder. Seedia spreekt aardig woordje Engels.

Nu is het idee geboren om iets structureels op te zetten nl een camping op het strand. In Gambia zijn niet echt campings en de ressorts en hotels liggen natuurlijk allemaal een stuk van het strand. Het strand is breed en bied veel mogelijkheden. En wat is mooier om  s morgens wakker te worden aan het strand en  S nachts het ruisen van de zee te horen.

Als het productief wordt  kan Seedia zijn familie onderhouden en zelfs vrienden kunnen  met dit project in hun voedsel voorziening voorzien. Ook de nabijgelegen beachbar en omliggende restaurants zullen mee profiteren van dit project.

Het idee is geboren en hij is al met vrienden bezig het stuk grond wat hij mag gebruiken gebruiksklaar te maken. Het gevoel dat ze iets  gaan opbouwen zorgt ervoor dat hun dagen gevuld zijn, en ze zijn reuze gemotiveerd. Maar er is natuurlijk geld nodig, En zij hebben dat echt niet! Door de corona crisis is er geen toerisme, de oogst is mislukt, alles is duur dus het is er een schrijnende situatie.

Het plan is als volgt:

Ten eerste wordt een Bantarbar gemaakt. Dat is een ronde plek met een afdak waar ontbijt geserveerd kan worden.

Het materiaal  van bantarbar en sanitair zal hij moeten kopen en hij heeft er hulp bij nodig. Nu heeft Seedia iemand gevonden die het voor 800 euro wil maken incl. materiaal. 

Dan zal er goed sanitair moeten komen.

Er zullen  tenten gekocht moeten worden. Een grote voor de verhuur is al onderweg evenals een kleine voor seedia zelf.Hij zal er s nachts en overdag zijn zodat de veiligheid gewaarborgd is. In Gambia is weinig criminaliteit. De mensen hebben niks, dus er valt niks te stelen, en de touristen worden met respect behandeld .  Misdaad wordt streng bestraft.

Maar we willen graag 4 tenten aan kunnen schaffen om mee te beginnen.

Dan zullen er bedden moeten komen met goede matrassen, want over het algemeen zijn het toch de iets oudere mensen die naar Gambia gaan en die gaan echt niet op een luchtbed liggen. Het zou overigens voor mensen met kleine kinderen fantastisch kunnen zijn. Kinderen de hele dag op strand. Maar voor Gambia heb je wel de nodige spuiten en malaria tabletten nodig, dus ik zou me kunnen voorstellen dat het voor kleinere kinderen niet echt geschikt is.

Er zal beddegoed, serviesgoed, solarverlichting, solaraggregaat waar een ijskast op kan draaien moeten komen. Een watertank enz.

Dus  geld is hard nodig!!! Maar je krijgt er wel wat voor terug!

Huur je zelf een auto zal Seedia jullie de mooiste plekjes van Gambia laten zien. (zelf rijden in Gambia is wel een dingetje!!)

In Gambia ben je van oktober tot april gegarandeerd van goed weer. Het is een mooi land met prachtige natuur. Het is er goedkoop en heel gemakkelijk om gebruik te maken van taxi's die je naar de mooiste plekken kan brengen. De meeste Gambianen spreken engels.

Ibissen die zich verzamelen voor de nacht, immense kapokboom en rivier de Gambia.

Ik zou het heel fijn vinden als jullie een bijdrage willen leveren, zodat Seedia zijn familie kan onderhouden. Jullie kunnen altijd een bedrag overmaken op mijn Dogbasics rekening:

NL52 RABO 0123 9095 38
ten name van Dogbasics
onder vermelding van Gambia.

Bij een donatie van 500 euro of meer is de mogelijkheid voor een week gratis overnachting op de camping incl. ontbijt voor 2 personen!!!! Dit natuurlijk als het gerealiseerd is. Ik hou zelf toezicht op de werkzaamheden d.m.v. foto’s die ze sturen en begeleidt hen zoveel mogelijk vanuit Nederland.

Er zijn ook tenten  nodig, liefst 4 persoons waarin 2 bedden gezet kunnen worden maar dat nog ruimte is zodat het verblijf zo aangenaam mogelijk is. Liefst lichtgewicht, omdat die opgestuurd moeten worden. We houden ons graag aanbevolen. Ook een kleinere 2 tot 3 persoonstent voor Seedia zelf is welkom.